مشکلات رفتاری دانش آموزان

ویژگیها و اختلالهای توام

به قسمت ویژگیها و اختلالهای توام د ر اختلالهای یادگیری (صفحه 119) مراجعه کنید اختلال در بیان نوشتاری معمولا همراه با اختلال در خواندن یا اختلال در ریاضیات دیده می شود شواهدی وجود دارند که نشان می دهند نقیصه های زبانی و ادراکی – حرکتی ممکن است با این اختلال رابطه داشته باشند.

شیوع

تعیین میزان شیوع اختلال در بیان نوشتاری دشوار است زیرا در بسیاری از برسیها به شیوع اختلالهای یادگیری به طور کلی و بدون تفکیک دقیق آنها به اختلالهای خواندن ریاضیات یا بیان نوشتاری توجه می شود اختلال در بیان نوشتاری بدون همراهی با سایر انواع اختلالهای یادگیری به ندرت یافت می شود.

 

دوره یا سیر

هر چند اشکال در نوشتن (مانند دستخط یا رونویسی ضعیف یا ناتوانی در یادآوری توالی حروف در کلمات معمولی) ممکن است در کلاس اول دبستان ظاهر شود ولی معمولا تا پیش از پایان کلاس اول چنین تشخیصی به ندرت مطرح می شود زیرا در بسیاری از مدارس تا این سطح به آموزش رسمی نوشتن به اندازه کافی توجه نمی شود این اختلال معمولا در کلاس دوم دبستان ظاهر می شود اختلال در بیان نوشتاری به ندرت امکان دارد در کودکان بزرگتر یا بزرگسالان دیده می شود و اطلاع زیادی در مورد پیش آگهی دراز مدت آن در دست نیست.

 

 

تشخیص افتراقی

وجود اختلال تنها در املا یا دستخط در صورتی که سایر اشکالات مربوط به بیان نوشتاری وجود نداشته باشند معمولا برای تشخیص اختلال در بیان نوشتاری کافی نیست اگر دستخط ضعیف به اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط باشد باید تشخیص اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد را مد نظر قرار داد.

ملاکهای تشخیصی 2/315 اختلال در بیان نوشتاری

الف: مهارتهای نوشتاری که به کمک آزمونهای استاندارد شده فردی (ویا سنجش کارکردی مهارتهای نوشتاری) تعیین شده است با در نظر گرفتن سن تقویمی هوش اندازه گیری شده و تحصیلات متناسب با سن فرد به میزان قابل ملاحظه ای پایین تر از حد انتظار است.

ب: اختلال در ملاک الف بر پیشرفت تحصیلی یا فعالیتهای زندگی روزمره که نیاز به انشای متن های نوشتاری دارد (مانند نوشتن جمله های درست دستوری و پاراگراف های منظم ) به طور چشمگیری تأثیر می گذارد.

ج: اگر یک نقیصه حسی وجود داشته باشد مشکلات مهارتهای نوشتاری معمولا بر مشکلات همراه با آن نقیصه افزوده می شوند.

 

 فرار از مدرسه

مطالعات انجام شده در مورد رابطه بین فرار از مدرسه و بزهکاری نشان می دهد که فرار از مدرسه یکی از علل مهم بزهکاری کودک و نوجوان است. فرار از مدرسه را می توان نشانه ناسازگاری کودک و یکی از رفتارهای پیش بزهکاری دانست. در حقیقت، فرار از مدرسه، هشدار و زنگ خطری نسبت به ناسازگاریهای جدی در زندگی کودک است.

ترس از شکست و یا تکرار پایه، عقب ماندگی درسی، انضباط خشک و تنبیه شدید و بالاخره بی فایده و بی معنا بودن درس خواندن را می توان از جمله علل فرار از مدرسه برشمرد. در هر حال ترس و فرار از مدرسه عمدتاً به علت شرایط نامساعد خانواده و مدرسه می باشد. مشکل فرار از مدرسه هم نشانه وجود مسأله در برنامه های مدرسه ای و هم ناسازگاری شخصی کودک است.

ناخن جویدن ناخن جویدن یکی از رایج ترین مشکلات کودکان دبستانی است. این مشکل در سنین پیش دبستانی به ندرت دیده می شود، سن اوج آن حدود یازده سالگی است و در بین پسران بیش از دختران شایع است. معمولا کودک در حالت تنش و ناراحتی و استرس به این عمل دست می زند که منبع اصلی ناراحتیهای او نیز عمداً وضعیت و مشکلات خانواده و پس از آن مدرسه است. اساساً بین ناخن جویدن و احساس ناامنی و اضطراب، رابطه وجود دارد و در صورت بروز ناامنی شدید، ناخن جویدن نیز شدت می یابد. در بررسی علل ناخن جویدن، عادت را نیز نباید از نظر دور داشت. ناخن کندن نیز عادت مشابهی است که دارای همان اثر و ظاهر می باشد.

اختلالهای تیک

این بخش شامل چهار اختلال است: اختلال توره، اختلال تیک مزمن حرکتی یا صوتی، اختلال تیک گذرا و اختلال تیک که در جای دیگر مشخص نشده است. تیک یک فعالیت حرکتی یا صداسازی ناگهانی، سریع، عودکننده، غیر موزون و کلیشه ای است. تیک را مقاومت ناپذیر تلقی می کنند ولی می توان آن را برای دوره های زمانی متفاوتی بازداری کرد. همه شکلهای تیک تحت تأثیر فشار روانی تشدید می شوند و در جریان فعالیتها (مانند خیاطی یا خواندن) رو به کاهش می گذارند. تیکها معمولا در جریان خواب به طور چشمگیری افت می کنند. تیکهای حرکتی و صوتی را به انواع ساده و مرکب می توان طبقه بندی کرد ولی مرز بین آنها کاملاً مشخص نیست. تیکهای حرکتی ساده رایج شامل پلک زدن، تکان دادن گردن، بالا انداختن شانه، شکلک درآوردن و سرفه کردن است. تیکهای صوتی ساده رایج شامل صاف کردن گلو، خرخر کردن، بالا کشیدن بینی، فین کردن و پارس کردن است. تیکهای حرکتی مرکب رایج شامل حرکات بیانگر چهره، رفتارهای آرایشی، پریدن، لمس کردن، پا به زمین کوبیدن و بو کردن یک شی است. تیکهای صوتی مرکب رایج شامل تکرار کلمات یا عبارات خارج از متن، هرزه گویی (به کار بردن کلمات غیر قابل قبول از نظر اجتماعی و معمولا زشت)، مکررگویی (تکرار صداها یا کلمات خود) و پژواک گویی (تکرار آخرین صوت، کلمه یا عبارت شنیده شده) است. سایر انواع تیکهای مرکب شامل پژواک جنبشی (تقلید حرکات شخص دیگر) است.

نوع متوسط ß میزان مشکلات رفتاری و اثرهای آن بر دیگران در حد میانی «خفیف» «شدید» قرار دارد (مثل دزدی بدون مواجهه با قربانی و ویرانگری[1]).

نوع شدید ß مشکلات رفتاری متعددی علاوه بر آنچه برای مطرح کردن تشخیص ضرورت دارد، دیده می شود یا مشکلات رفتاری زیان قابل ملاحظه ای را برای دیگران به بار می آورند. (مانند رابطه جنسی اجباری، بی رحمی بدنی، به کارگیری اسلحه، دزدی توأم با رویارویی با قربانی و ورود غیر قانونی به املاک دیگران)

[1]– Vanadalism

برای دیدن لیست تمام مطالب مربوط به این نوشته و فنون مشاوره می توانید اینجا کلیک کنید 

Related posts:

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *